Van Nazareth Herman

vannazareth portret

Herman Van Nazareth (° Evergem 6 november 1936) neemt een aparte plaats in op de internationale kunstscene. Hij bezocht de Koninklijke Academies van Gent en Antwerpen, waar hij de schilder- en grafische kunsten onder de knie kreeg.Op artistiek gebied was Herman Van Nazareth een laatbloeier, maar hij is wel van alle markten thuis.
In het begin der jaren zestig verbaasde de schilder-graficus menig kunstliefhebber met zijn expressionistische koppen, figuren en landschappen waar vooral kleurgebruik en tonaliteit centraal stonden.

Begin der jaren zeventig verwerkt hij die figuren in lyrische landschappen en wordt zijn kleurgebruik subtieler en milder.

'Seascape'

‘Seascape’

Pas in Zuid-Afrika krijgt hij de smaak van het brons gieten en het steenkappen te pakken.
Van Bejing tot de Kaap, waar ook ter wereld, is beeldend kunstenaar Herman Van Nazareth ‘thuis’. “Wherever I lay my hat that’s my home” is de titel van een song van zanger Paul Young die de creatieve Van Nazareth ten voeten uit typeert.

Met de geestdrift, voortkomend uit het bewustzijn, verbaasde Herman Van Nazareth in de jaren ’60 menig kunstliefhebber met zijn stillevens, expressionistische koppen, figuren en landschappen, waar vooral koloriet en tonaliteit centraal stonden.

Begin die jaren vertrekt Herman, op advies van zijn mentor Floris Jespers, naar Zuid-Afrika. Reeds kort na zijn aankomst in Kaapstad ontstaat het spraakmakend schilderij ‘Bloedroem’. Na dit werk volgt een reeks soortgelijke portretten die met andere figuren dezelfde geestbloedroem van opstand, woede, verontwaardiging en aanklacht tegen de ‘Apartheid’ ademen.
Zijn geschilderd oeuvre was toen het resultaat van protest en een verbitterde uiting van verzet tegen elke vorm van machtsmisbruik, corruptie, machtsvertoon en wellust, wreedheid en onverdraagzaamheid, alle componenten eigen aan een gekwelde maatschappij.
Zo werd Herman Van Nazareth de voorloper van de hedendaagse Zuid-Afrikaanse kunst.en bekrachtigt hij zijn verbondenheid met het Zuid-Afrikaanse volk en haar cultuur.
De figuratie die door Van Nazareth al in de jaren ‘60 werd toegepast, gaat de schildersvisie van figuren als het Zuid-Afrikaanse icoon, Marlène Dumas, vooraf.. Zijn schilderij “Bloedroem” (1965), inspireerde haar bij haar eerste, bij het expressionisme aanleunende, schilderijen.

Aan de Michaelis School of Fine Art in Kaapstad, waagt hij zich met succes aan de beeldhouwkunst. Eerst met robuuste, expressionistische ruwe vormen en figuren, later met abstract-constructieve composities.

'Uitbundigheid',1965,brons

‘Uitbundigheid’,1965,brons

Zijn beelden weerspiegelen het getormenteerde, de bitterheid en opstandigheid.
Door de sterk doorgevoerde vormvereenvoudiging, weerspiegelen zijn figuren niet alleen het identiteitsloze van de mens, maar tevens diens machteloosheid in een gewelddadige maatschappij.De spanning tussen oppervlakte en volume is belangrijk.

Vanaf de jaren zestig wordt de menselijke gestalte steeds meer het onderwerp, aanvankelijk als eenlingen maar steeds vaker als groep die samen een verstild dialoog met elkaar aangaan.

Zijn vormgeving ontwikkelt zich naar een grotere mate van abstrahering. Van de menselijke koppen en torso’s gaat hij op zoek naar de gestalten van de eerste gewervelde wezens, de oerbeesten.

In de periode 1965-1974 creëert Herman Van Nazareth ook een reeks maskers, waaronder ‘De Gedachte aan mijn Dode Vader’. Het dodenmasker symboliseert onze onmacht over leven en dood en benadrukt de kortstondigheid van ons ‘zijn’.

Terug in België (1978) ontdekt hij de voldoening van het bewerken van ruwe, massieve marmer (1980-1984), een materie die hij met een aan de volmaaktheid grenzende techniek beheerst.

In1987 experimenteert Herman dan weer met een totaal nieuw medium.
Uit cortenstaal groeit een nieuwe monumentale, geometrische figuratie, eenvoudig van opbouw maar met een felle, overduidelijke signaalwaarde.

'In balans'

‘In balans’

Door het vormevenwicht, de duidelijke herkenbaarheid en de vakkundige afwerking is dit monumentaal oeuvre uitgegroeid tot een kunstig landmerk in de natuur.

Bij de overgang naar het nieuwe Millennium toe grijpt Herman terug naar de oervormen uit zijn beginperiode. Zijn beelden gaan weer sterk aanleunen bij zijn geschilderd oeuvre. Gefascineerd door maskers en figuren gaat hij opnieuw boetseren en komt ook zijn liefde voor het brons terug. Dit resulteert in een reeks sublieme maskers en figuren met een merkwaardig patina, eenvoudig van vorm, maar abstract-expressionistisch van gedachtegoed.

Van Nazareth ontmoet Permeke - 2012 Oostende

Van Nazareth ontmoet Permeke – 2012 Oostende

Eens terug uit Bejing waar hij tijdens het Olympisch jaar de Belgische kunst vertegenwoordigde, kreeg Herman opnieuw de smaak van de schilderkunst te pakken.
Dit resulteerde dan in een heerlijke reeks lyrische landschappen waarbij de hem eigen schriftuur en koloriet dan weer vreugde uitstraalt en een totaal ander beeld geeft van de gevoelsmens Herman Van Nazareth.

Door zijn discours -een protest tegen ontmenselijking – mag Herman Van Nazareth beschouwd worden als een voorloper van het humanitaire engagement in de kunst.

HVN_beeld albert

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s