Bekaert Piet

portret via Zone 09

portret via Zone 09

Een buitenbeen in de Latemse kunstwereld is PIET BEKAERT (°Vichte 1939 – Gent 2000). Hij studeerde aan het Hoger Instituut voor Beeldende Kunsten Sint-Lucas te Gent, waar hij de richting binnenhuisarchitectuur koos. Hij vervolmaakte zijn artisticiteit aan de Académie Julian te Parijs en het Pratt Institute te New York. Hij verbleef enkele jaren in New York waar hij voor een befaamd architectenbureau werkte. In 1973 richtte hij zijn eigen ontwerpbureau en meubelzaak op aan de Visserij 107 te Gent.
Piet Bekaert heeft zich nooit verwant gevoeld met de -ismes dewelke zijn dorp befaamd
maakten. Deze culturele duizendpoot is steeds zichzelf gebleven.
Na een periode van constructivisme begint hij vanaf 1973 figuratief te schilderen. Romantische tuinen, fleurige serres, sfeervolle interieurs maken van hem een gewaardeerd en succesvol neo-impressionist. De speling van het licht en de warmte van de natuur zijn de veruiterlijking van het verinnerlijkt licht uit de geest van een fijngevoelig kunstenaar.
Heel even wijkt hij van zijn lijn af met een overstap naar een lyrisch-abstracte benadering van de hedendaage kunst in enkele zeer geslaagde materieschilderijen en sculpturen, maar keert even snel weer terug naar de hem eigen stijl.
Piet Bekaert is tevens een begaafd dichter-auteur en fotokunstenaar. In 1969 publiceerde hij de in New York geschreven roman Amaryllis en in 1971 verschijnt een fotoboek over zijn constructivistisch oeuvre. Later, in 1975 verschijnen in de Yang-reeks zijn 100 gedichten onder de titel Gotisch Blauw. In 1982 en 1989 publiceert uitgeverij Lannoo een monografie over zijn geschilderd oeuvre. In 1986 komt het onvolprezen fotoboek Tuinen in Vlaanderen uit en twee jaar later Tuinen in België. In 1991 was er een subtiele nieuwe dichtbundel Een Kathedraal als Troostprijs en in de nabije toekomst verschijnt zowel een nieuwe dichtbundel als een roman.
Piet Bekaert stelde jarenlang tentoon in binnen- en buitenland, sinds 1982 bijna uitsluitend in New York en San Francisco in de Vorpal Gallery, maar sinds 1995 profileerde hij zich opnieuw in België en Europa door toedoen van de Guy Pieters Gallery en De Latemse Galerij
De visie van Dr. Piet Boyens, kunsthistoricus:

Het oeuvre van Piet Bekaert wekt de indruk van de massa als bewogen energie. Een spontane uitingswil dringt het beeldvlak binnen, in een ongeremd schrift: de ruwe materie begint met een bijzondere expressie te spreken.
Als een alchemist experimenterend bindt Bekaert het gevecht aan tegen de oude methode. Nieuwe, gemengde technieken werpt hij in de strijd. Het werk mag in géén geval meer het resultaat zijn van een moedwillig arrangement, van een vastomlijnd scenario. Eindelijk gedaan met vorm, synthese, compositie! Géén figuren méér die poseren voor het maagdelijk doek, maar wél het onbestemde dat op het gevoel is losgemaakt uit de materie. Wat eerder nog áf, voltooid hoorde te zijn, kent op zeker moment de rusteloosheid van het ontstaan, van wording en verwording. De schilderkunst wordt als het ware opgenomen in de keten die wij het leven noemen.
De schilderijen van Piet Bekaert zijn soms geheimzinnige landschappen uit een astrale wereld. Hitte en stralingsvelden schijnen kosmische deeltjes in beweging te brengen: rondtollend en vallend tekenen zij een vreemde astronomie in een ongrijpbare bewogen ruimte.
Maar uiteindelijk is en blijft het schilderij niets anders dan het resultaat van een op het mytische gerichte, bezeten energie: het is een innerlijk beeld van een verontruste wereld.
Zelden stolt die vage eindeloze ruimte, in haar zuigende werveling, tot een structuur, tot een gestalte. Spreek niet van ratio en rede, de voogdij van het gezond verstand. De kunstenaar, Piet Bekaert, spreekt van het grote verband, het verband tussen de aarzelingen van de ziel, het latente verlangen en een dolen in ’t labyrint van de gevoelens. Kolkende woorden die hun draai proberen te vinden.
Bekaert Piet Abstract 1999 - 75x75cm olie op doek Estim 3 a 500 euElk van zijn laatste schilderijen is de onthulling van een schrikbeeld in de ziel van de eenling, eenzaam in de massa. En toch, hoe vreemd het ook moge klinken: Piet Bekaert handelt steeds vanuit het leven. Op de drempel van de dood vindt hij de weg waar het schilderen zelf de meest hartstochtelijke daad van levensaanvaarding is. Ieder doek is een uitbarsting van bezeerde en gewonde vitaliteit, ieder doek teert een deel van de fysieke levenskracht op, maar geeft óns daarmee tegelijk een levend, klankvol beeld van menselijke ontroering.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s