Raveel Roger (1921-2013)

raveel atelierRoger Raveel wordt als één van de belangrijkste Belgische kunstenaars na WO II beschouwd.
Zijn werk is eigentijds en tijdloos. Het schuwt elke eenzijdige benadering. De voedingsbodem van Raveels kunst is zijn onmiddellijke omgeving, wat niet betekent dat Raveel lokaal gebonden zou zijn. De dingen om hem heen krijgen in zijn schilderijen, tekeningen, objecten en installaties een universele betekenis: de man, de vrouw, de planten, de fietskar, de reclame, de technologie worden in tijd en ruimte gezien.
Ongemeen boeiend is zijn gevarieerde plastische taal. Vaak tegengestelde schrifturen of schilderwijzen geven aan zijn werk een spanning die de beschouwer opnieuw de werkelijkheid doet ontdekken.
Roger Raveel werd op 15 juli 1921 geboren in Machelen-aan-de-Leie waar hij tot zijn dood (2013) woont en werkt. Hij studeerde aan de Stedelijke Academie van Deinze en aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent. Zijn leraren waren o.a. Hubert Malfait, Jos Verdegem. Via zijn vriend Hugo Claus leerde hij in het begin van de jaren 50 schilders van de Cobragroep zoals Karel Appel en Corneille kennen. Hij wil echter heel andere wegen op met zijn schilderkunst. In 1962 verbleef hij drie maanden in Albisola Mare (Italië) waar hij werkte en tentoonstelde met kunstenaars als Lucio Fontana en Asger Jorn. In 2012 was een vleugel van zijn museum aan deze periode gewijd. De tentoonstelling werd een ‘openbaring’.
Raveels stijl is heel kenmerkend. Critici omschrijven het vaak als een evenwichtsoefening met als ‘rode draad’ het percipiëren en combineren van het abstracte en figuratieve tot een ‘perfect huwelijk’. In het beeld van een typische Vlaamse landelijke achtertuin met wasdraad en betonnen muurtjes verschijnt bijvoorbeeld een volledig wit vierkant (bijna het waarmerk van een Raveel). Die witte vlakken stellen in feite leegtes voor of afwezigheid. Zo gaf hij ook een beweging weer door het schilderen van vlekken, omdat een bewegend object niet kan worden weergegeven met een scherpe afbeelding ervan. Zo deed Roger Raveel reeds aan ‘action painting’ toen er nog nauwelijks sprake was van deze techniek.
Ook wilde Raveel het geestelijke in de mens weergeven en dat laten uitvloeien in tijd en ruimte en ten slotte in het niets van de witte leegte. Daarom integreert hij vaak spiegels in zijn werken, zodat de omgeving deel van zijn werk kan worden. Hij deed dit o.a. in “Karretje om de hemel te vervoeren” (1968), maar ook met twee tegenover elkaar staande spiegels in zijn project Beervelde.
raveel olieMotieven in felle, vitale kleuren worden soms met donkere contouren afgelijnd. In een aantal werken neemt Raveel reële objecten in het schilderij op: houten bedstijlen in ‘Herinneringen aan het doodsbed van mijn moeder’ . Roger Raveel was ook een schitterend graficus en keramieker.Raveel-ZYBC

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s