Smira Shaoul

smira portretHet minste wat je van de Israëlische, in New York wonende en werkende, kunstschilder Shaoul Smira kan zeggen is dat hij als wereldburger een sterke affiniteit heeft met de historiek van de kunststrekkingen en het wereldgebeuren. Getuige hiervan is een schitterend geconcipieerde cyclus over het leven van Anne Frank, 12 werken die een wereldreis achter de rug hebben.

Smira wil geenszins gelinkt worden aan de ‘Wild Painting’ omdat hij deze strekking ver vooruit was en jaren voor haar adepten deze manier van uitbundige uitbeelding gebruikte.

smira oilVele van zijn schilderijen zijn op het eerste zicht een warboel van basis- en kronkellijnen maar bij nader toezien getuigt het van een sterk sociaal invidualisme dat af en toe verrast met de Chagall koloriet en kronkels en dan weer naar Picasso gaat overhellen.
Deze indruk is niet zo verwonderlijk als je weet dat Smira een adoratie heeft voor beide meesters. Je vindt in zijn œuvre ook her en der toetsen van zijn Belgische vrienden Yvan Theys en Godfried Vervisch, maar dan minder melancholisch en minder desolaat.

Satire is bij Smira vaak aanwezig als tegenpool voor de observatie van het leven. Net als het leven, lijken de schilderijen van deze diep-filosofische kunstenaar een wirwar van vlucht- en kronkellijnen, maar eens ontcijferd getuigt de inhoud van een sterk individualistisch-sociaal betoog tegen onrecht en onderdrukking in de samenleving. Vaak wordt kleurtechnisch en compositorisch de link gelegd naar het œuvre van Chagall, de kunstenaar die voor Shaoul Smira het symbool is voor de typisch-joodse kunstbeleving. In zijn beeldschilderijen wil Smira het cynisme van onze tijd, van onze samenleving gewoon ontkennen en er tegen te strijde gaan als een moderne Don Quichote. Zijn kunst getuigt van een zekere subversiviteit. De sombere kantjes worden dan weer zonnig door de onuitputtelijke verbeelding en de speelse vrolijkheid van ‘de mens’ Smira. Met zijn expressionistische onderbouw hangt Smira ongetwijfeld onlosmakelijk vast aan zijn grote voorbeelden Bacon, Chagall en Picasso. Anderzijds drijft zijn hevig lyrisme hem – ongewild – naar de brede stroming van de nieuwe wilden, een strekking waar hij persoonlijk afstand wil van nemen maar er toch steeds weer mee geconfronteerd en vergeleken wordt. Schilderen is voor Smira de wereld verkennen, de kroniek schrijven van onze tijd. Het Warhol-concept ‘famous for 15 minutes’ is geenszins aan hem besteed, zijn werk moet de tand des tijds doorstaan en hij wil herinnerd worden als de kroniekschrijver van zijn generatie. Hij wil zich niet verstoppen achter de naieve- zichtbare realiteit  hij dring door tot de échte, diepgaande realiteit.   ‘foundations’ te vullen, niet meer om de kunst zelf een evolutie te laten ondergaan.>

Smira kan je niet typeren. Zijn realisme is een bestendige strijd met zijn warrige verbeelding, zijn vormgeving zit vol contrasten en het Oosterse in zijn ziel dwingt hem tot de felste kleurencombinaties. Tot slot kan je stellen dat het œuvre van Smira opvalt, omdat het zo anders is dan het Vlaamse, ja Europese palet en het wil duiden dat schilderkunst geen grenzen kent.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s