De Buck Evarist

EVARIST DE BUCK (1892-1974)

de buck evarist0001
Evarist De Buck
doorliep tussen 1904 en 1914 de Gentse Academie maar dit werd echter  door het begin van de Eerste Wereldoorlog verstoord.
Hij kwam zich in 1917 in Sint-Martens-Latem vestigen en datzelfde jaar nodigde de Gentse ‘Salle Taets’ hem uit voor een individuele tentoonstelling.

Exposeren deed hij trouwens vooral in Gent.
In de plaatselijke ‘Cercle Artistique et Littéraire’ was hij meermaals te gast.
In 1925 kreeg hij er zelfs een individuele tentoonstelling. Gelijktijdig exposeerde hij in de ‘Galerie d’Art’ en later volgden af en toe, maar regelmatig, individuele tentoonstellingen in Brussel en Antwerpen.

Getraumatiseerd door de dood van zijn zoon tijdens de Tweede Wereldoorlog besteedde hij zijn volle aandacht aan het beheer van de kunstgalerij die hij had gesticht, en waar hij vooral eigen werk toonde.
In  het Latemse kunstleven bleef hij afstandelijk en was hij eerder een eenzaat..
Hoewel hij tot zijn dood in het dorp verbleef, nam hij nauwelijks deel aan het plaatselijke kunstleven. Wel verraadt zijn werk de invloed van Latemse dorpsgenoten, met name Valerius De Saedeleer en Albert Servaes.

Bij zijn debuut was De Bucks voorkeur voor sociale thema’s als werkloosheid en armoede overduidelijk. Onder invloed van de sombere oorlogsjaren, bracht hij in zijn houtskooltekeningen miserabilistische taferelen. Anderzijds stond hij in de vroegste jaren onder invloed van het Divisionisme van Emile Claus en Théo van Rysselberghe.

Het verloop en het einde van de oorlog liet ook op zijn werk een grote indruk na. In de jaren na de oorlog bracht hij pathetische stukken en sneed hij nu plots religieuze thema’s aan, die sterk aan Albert Servaes doen denken. Anderzijds putte De Buck uit volkse verhalen. Ook naar George Minne keek hij enorm  op.

'Rust in de Weide'

‘Rust in de Weide’

In de jaren 1920 evolueerde zijn werk naar een sobere eenvoud. De vormelijke vereenvoudiging ging gepaard met een zachte gevoeligheid voor zijn eigen leefwereld. Zijn doeken zijn eerder  intiem dan monumentaal. Bescheidenheid overheerst.
Evarist De Buck was geen geboren verteller, en episch worden zijn doek nooit. De Leie bracht hij in stilte op doek, in contemplatieve verwondering over de roerloze eeuwigheid…

'Kleurenspel op de Leie'

‘Kleurenspel op de Leie’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s