Categorie archief: Poëzie en literatuur

Warm en teder

Hopeloos zoek ik naar tederheid,
nu ik warm in je armen rust.
Ik kijk naar jou, vervuld van warmte,
nadat ik jou zachtjes heb gekust.
Ik wil je al mijn liefde geven,
jij twijfelt en je blust
het vuur van passie en devotie
met hete tranen en je sust
mijn tomeloos vertwijfelde emotie,
omdat je niet aan mij kunt geven,
waar mijn hart is op belust.
Hoe dan ook denk ik voor mezelf,
wanneer mijn lippen jouw mond beroeren,
dat zowel jij als ikzelf
weten dat het ware liefde is.
Jij wil er niet meer in geloven :
wij samen, warm en teder,
een sprookje voor Sint-Jutemis.
Elke kus bij een ander’ vrouw gestolen,
zal in gedachte steeds aan jou behoren.
Geen ander zal me ooit bekoren,
maar jij zal nooit weten dat ik jou mis.

uit “Word volwassen papa”

Het geluk

Kon ook jij ’s morgens ontwaken
luisterend naar de zang der merels
en fluitend in de morgendauw
in het malse gras buitelingen maken ?

Ervoer ook jij die gulden middagwarmte
wanneer de zon speels in je ogen sloop,
zich met al haar vuur aan jou verpachtte
en steeds weer jouw onrustig hart verwarmde ?

En die avonden, heb ook jij die gekend
wanneer je teder met je grote liefde
stralend van geluk en verlangen
staarde naar maan en sterren, onbekend ?

Die wilde nachten, vol genot en wellust
de klamme lakens van je wegduwend
kronkelend en hijgend van geluk,
hebben die zo dikwijls ook jouw gemoed gesust ?

Wees dan blij en onomwonden
want ook jij hebt, net als ik,
zonder het zelf maar te beseffen,
d’e essentie van ‘t geluk gevonden.

uit “Poëzie en schuinschrijverij”