Tagarchief: Klasen

Klasen Peter

Klasen portetReeds tijdens zijn jeugd toont de in Lübeck op18 augustus 1935 geboren Peter Klasen een bijzondere aanleg voor tekenen en te schilderen. Dit talent wordt fel aangemoedigd door zijn grootvader, aan vaders zijde, die de 20-jarige moreel en financieel steunt om dit talent verder te ontwikkelen en hem in 1955 lessen laat volgen aan de Academie van Schone Kunsten.
Snel sluit Peter Klasen zich aan bij avant-gardistische schilders als Georg Baselitz.
Begin de jaren ’60 komt hij echter tot een zeer eigen, herkenbare stijl.

Klasen-Beauty-n-7-2003In zijn werk duikt vanaf 1961 voor het eerst het versnipperde beeld van een vrouwenlichaam op; een beeld dat een constante zal blijven in Klasens latere oeuvre. De confrontatie tussen het menselijk lichaam en de moderne wereld, die hij in die eerste cycli toont, is hard en gewelddadig. Hij heeft dan in 1959 reeds zijn toevlucht gezocht tot de artiestenstad bij uitstek, Parijs, waar hij participeert aan de ‘Mythologies Quotidiennes’ in het ‘Musée d’Art Moderne’. In 1962 richt hij er samen met enkele andere kunstenaars de beweging ‘La Nouvelle Figuration’ op waarbij ook  Adami, Erro, Rancillac en Voss actief zijn.

Deze groep ontstaat ongeveer tegelijkertijd als de Popart in Amerika en zet zich af tegen de abstracte kunst, die in die periode hoogtij viert. In 1963 organiseert Mathias Feld voor het eerst een tentoonstelling. Op een tweede expositie (1964) van deze nieuwe beweging, in de Galerie Friedrich te München, blijkt reeds duidelijk Klasens eigen plastische, kunstzinnige en paradoxale vormentaal, vol contradicties. Hij schippert als het ware tussen een evenwicht van het sensuele en het afstotelijke van het industriële en streeft naar een wisselwerking met het mooie van de schepping en de afschuwelijke impact van de industrie en haar machines.

Klasen wordt een meester in contrasten. Hij zet fragment tegenover totaliteit, het harde en kille van het metaal tegenover de frêle zachtheid van de menselijke huid en incorporeert in zijn oeuvre objecten om zo de ambiguïteit tussen de realiteit en haar veruiterlijking te onderlijnen. Hij plaatst met een gecreëerde koude objectiviteit agressief aanvoelende benodigdheden zoals pincetten, spuiten en scalpels in de meest gevoelige delen van het vrouwelijk lichaam. In nog andere werken integreert hij dan weer uittreksels van tijdschriften, afgescheurd karton, onderdelen van vliegtuigen of militaire voertuigen;: fragmenten uit de harde realiteit die hij confronteert met poëtische, dromerige en intieme ‘fragmenten’ van vrouwen in hun charmante, soms onschuldige sensualiteit..
klasen art1Zijn werken getuigen van een krachtige vitaliteit. Maar steeds is er die dreigende onbestemde ondertoon : volle warme groene, blauwe en rode kleuren contrasteren met grijze en bruine tinten en ruwe oppervlakken met sensueel vrouwelijk naakt wordt verbonden met cijfers en steeds symmetrisch naast elkaar geplaatste kleurvelden.
De in zijn werken geïntegreerde objecten zoals  spiegels, schakelaars en lampen hebben dezelfde waarde als realistisch weergegeven vormen van de ogen, de mond, de borsten of ranke benen van de vrouw. Hun rauwe, harde aanwezigheid, hun naaktheid, gespannen aanblik benadrukken de dubbele functie van Klasens werken: de toeschouwer confronteren met een opzettelijk vertoonde seksualiteit en die van hem de voyeur maken, die in zijn blootje wordt gezet alléén omdat hij kijkt.

Volgens Klasen-kenner en gerenommeerd criticus, Gilles Plaxy, stellen de meeste van diens werken een muur voor en meer bepaald de vergeestelijking van de Berlijnse muur ten tijde  van het verdeelde Duitsland, een beeld dat nog heel wat mensen in hun diepste meedragen, zo ook Peter Klasen. Maar tezelfdertijd (dixit Plaxy) openen zijn werken een poort naar de herinneringen en naar de dubbelzinnige regionen van het menselijk onderbewustzijn…

Advertenties