Tagarchief: Mayer

Maeyer Marcel

maeyerMarcel MAEYER is een apart figuur in de Latemse en internationale kunstwereld. Hij legt de commercialisatie van de kunst nog steeds heel kordaat en bewust naast zich neer.
Het merkwaardige is dat ik hem, als kunstenaar dan, pas ontdekte in 1976, toen ik vernam dat hij geselecteerd werd voor de Biënnale van Venetië.
Voor mij was ‘de professor’ en een expert inzake het oeuvre van James Ensor en het was in die hoedanigheid dat ik hem geregeld opzocht.

De kunstloopbaan van Marcel Maeyer (° Sint-Niklaas 1920) start echter reeds in de vijftiger jaren. Van 1949 tot 1960 is hij conservator van het Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen, waarna hij hoogleraar wordt aan de Gentse Rijksuniversiteit te Gent met als leerstoel kunstgeschiedenis en oudheidkunde. Als kunstenaar beheerst hij een diverse disciplines als schilderkunst, tekenen, beeldhouwen en de installatiekunst.
Hij is de eeuwige zoeker. Maeyer neemt gestaag nieuwe uitdagingen aan en analyseert daarbij allerlei plastische probleemstellingen.

In de zestiger jaren breekt hij door met de cyclus Vies des XII Césars, autobiografische keizers die zich situeren in de mythe van de toen heersende Pop-Art en die op een ironische manier refereren naar de antieke cultuurbeleving. In een volgende decade gaat hij de weg op van het hyperrealisme. Het hoogtepunt uit zijn carriëre is ontegensprekelijk zijn aanwezigheid op Documenta IX (1992) te Kassel, waarvoor hij door Jan Hoet geselecteerd werd. mayer 2
In zijn huidig oeuvre regenereert hij elementen uit diverse stijlperiodes en confronteert deze met elkaar in merkwaardige installaties die een synthese vormen van zijn leven en werk.
Die blijvende honger naar vernieuwing bracht hem in 1995-97 tot een tot een totaal nieuwe ontwikkeling in de teken-transfertechniek en verheffen hem tot een ietwat bevreemdend maar diepzinnig kunstenaar met inzicht in de kunsttendensen en met een sterke relativatie. Hoewel hij zich zelf, in de beeldende kunst, autodidact noemt, moet meegegeven worden dat hij Geschiedenis en kunstgeschiedenis studeerde aan de Gentse Rijksuniversiteit. Hij was daarna adjunct-conservator van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel en conservator aan het MSK in Antwerpen.

Als je weet dat Marcel Maeyer ook lange tijd docent en hoogleraar was aan de Gentse universiteit en directeur van het Seminarie Plastische Kunsten in Europa, kan je gerust stellen dat hij zich, naast het intellect, ook een deel van de techniek bij de plastische kunst zal ‘toegeëigend’ hebben.

maeyer olie

Kenmerkend bij zijn oeuvre zijn de seriële uitbouw van opeenvolgende, gedifferentieerde thema’s en de afstand tussen de kunstenaar en de uitgebeelde realiteit, zoals conservator Veerle Van Doorne dat zo treffend uitdrukt in haar betoog tijdens een huldetentoonstelling in het MuDeL (Deinze).
Zowel het materiaal als een kleur, het formaat van een doek, het beeldmateriaal of een kunsthistorische bedenking kan aanleiding geven tot de creatie van een kunstwerk.
Naast een paar landschappen wordt vooral de nadruk gelegd op een
reeks stillevens. Op een haast minimale, delicate manier worden
fruit, gedroogde bloemen, glazen schalen en vazen weergegeven. Door
summier verfgebruik en een zeer gematigd kleurenpalet krijgt het
werk een etherisch effect.
De landschappen tonen dan weer bomen uit Maeyers habitat midden de nog ongerepte Leiemeersen, bomen die ofwel de ochtendmist doorboren ofwel met hun fiere kruin reikhalzen naar een heldere wolkenhemel… van de uiteenlopende kunstconcepties.
Marcel Maeyer leeft en werkt in de landelijke rust van de Brakelmeersstraat te Sint-Martens-Latem.

Advertenties