Tagarchief: Minne

Minne George

minne george portretGEORGE, Baron MINNE  (Gent, 30 augustus 1866 – Sint-Martens-Latem, 20 februari 1941) werd in Gent geboren als zoon van de landmeter-architect Fredericus Augustus Minne.
Van 1882 tot 1884 was hij leerling van Jean Delvin aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten  van Gent. 

Hij werd bevriend met de schrijver Maurice Maeterlinck in 1886, wiens werken ‘Serres Chaudes’ (1888) en ‘Soeur Béatrice’ (1900) hij illustreerde.
In 1890 exposeerde hij bij ‘Les XX’ te Brussel en in 1891 werd hij lid van deze belangrijke kunstenaarsgroep.
In datzelfde jaar trok hij naar Parijs om er Rodin op te zoeken. Hij werd er echter afgewezen.

George Minne was al dertig toen hij nog een jaar, van 1895 tot 1896, cursussen ging volgen aan de Brusselse Academie, bij Charles Van der Stappen.

'Treurende Moeder'

‘Treurende Moeder’

In 1898 vestigde hij zich in Sint-Martens-Latem en nam er de eerste Latemse groep kunstenaars op sleeptouw, de kunstschilders Albijn Van den Abeele, Valerius De Saedeleer, Albert Servaes en Gustave Van de Woestyne. Het werd de groep der mystieke symbolisten.

Kort voor de Eerste Wereldoorlog, in 1912, werd hij leraar aan de Gentse Academie.
Tijdens de oorlog week hij met zijn vrouw uit naar Wales. Na de oorlog trok hij terug naar de Academie, als leraar, tot 1919.
Op 25 april 1931 kreeg hij de titel baron.

Hij werd begraven op het kerkhof van de Sint-Martinuskerk te Sint-Martens-Latem.

Als eerder gezegd werd hij de voortrekker van de Eerste Latemse Groep, de symbolisten.
De thema’s die Minne in zijn symbolistische stijl verwerkte, waren vooral: ascetische jongelingen, de pietà’s en moeder en kind. Samen met Fernand Khnopff en Constant Meunier genoot George Minne tijdens zijn leven internationale erkenning in de kringen van de art nouveau en het symbolisme.

In de tachtiger jaren van de 19e eeuw (rond 1880) kwam het symbolisme in Frankrijk op, zowel in de schilderkunst als in de literatuur. Het was een reactie op het impressionisme en ook op het sociaaleconomische realisme. Het kwam erop neer dat het kunstwerk een subjectieve zeggingskracht kreeg rond de menselijke figuur, in wel met een raadselachtig-magische samenhang van erotiek en dood.

 fontein der geknielden

fontein der geknielden

Zijn beroemdste werk De fontein der geknielden, van marmer werd in 1898 als concept al uitgedacht, maar pas in 1900 uitgewerkt. In 1905 werd het beeldhouwwerk aangekocht voor het Folkwang Museum te Hagen. In 1922 werd het naar Essen in het gelijknamige Museum Folkwang overgebracht.

Aan het Gentse Belfort nabij Klokke Roeland staat sinds 1930 een bronzen versie van de beeldengroep De fontein der geknielden opgesteld. Het originele gipsmodel bevindt zich in het Museum voor schone kunsten te Gent.

Buiten Gent bevinden zich ook bronzen versies van een beeld of de beeldengroep te Wenen,
in de tuin van het parlementsgebouw te Brusselminne graf robert long
en op het graf van de Nederlandse TV-presentator en singer/songwriter Robert Long in Den Haag.

Een andere analyse van zijn oeuvre ziet u in dit videoclipje:
http://www.youtube.com/watch?v=eaawTzZwOgM

'Pièta'

‘Pièta’

Advertenties